X
تبلیغات
رایتل

بازدیدکنندگان : 176898

بایگانی

دسته بندی

شنبه 27 آبان‌ماه سال 1391
بکاریم برای زمین 2 ( Plant for planet 2 )

گزارش تصویری از رسیدگی به درختچه هایمان


این درختچه ها همان فرزند خوانده هایمان هستند که پارسال 5 اسفند با هم کاشتیم. آن ها روز بروز بزرگ تر می شوند و هر کدام پیام آور زندگی اند. هرچند در این بین بعضی هایشان را از دست دادیم و بیشتر تلفات از رفت و آمد ماشین ها در محوطه باغچه  ها بود. فصل ورود مسافران به بندرعباس هم که کم کم دارد نزدیک می شود ، این بود که سعی کردیم  به کمک لاستیک های فرسوده و بلا استفاده تا حدودی از درختچه ها محافظت کنیم. 

با سپاس از همکاری همه دوستان . این پست وبلاگ به دو مهمان افتخاری آن روز : بهار و دریا تقدیم می شود

پ.ن: سپاس از روح ا... بلوچی بابت عکس ها  


پنج‌شنبه 18 آبان‌ماه سال 1391
انتقام درخت (Tree's revenge)

اعتراف می کنم فکر درختان فرودگاه و اینکه هیچ کاری نتونستم براشون بکنم هر لحظه با منه. این حقیقت تلخ رو فهمیدم: درختان شهر ما شانسی تا الان دوام آوردن. ممکنه همین لحظه یکی از مدیران شهر تصمیم بگیره یه میدون رو تبدیل به چهار راه کنه یا فلان ساختمان رو روی سر درختان کهنسال بسازه. هیچ عامل باز دارنده ای بجز وجدان آدمها نمی تونه مانع بشه. من از جنس زندگی مردمانم خشمگینم. ما چقدر بلد نیستیم درست زندگی کنیم. تو همین حال و هوا بودم و قدم زنان می رفتم خونه که دیدم یه شاخه بازیگوش از زیر پله یه مغازه اومده بیرون و انگار به من نگاه میکرد. انگار می گفت نگران نباش ما درختا خودمون راهمونو باز می کنیم. راستی تا حالا فکر کردین که زمین در طول عمرش  همیشه خودشو نجات داده و این موجودات روی زمینن که منقرض میشن، نابود میشن و گونه های تازه دوباره میان روی این سیاره آبی و قشنگ؟ فکر کنم آدما تاوان سختی باید پس بدن.   

I should confess I can't stop thinking about airport trees which I couldn't save them. I figured it out, in my city tress are alive only by chance. At this moment one of the heads! Of city might think about changing a square to a junction or a building in a place with old old trees, nothing can stop them except human conscience . I am so furious with my people's way of life. We don't know how to live in the right way. On my way home these things were passing through my mind when I saw that little naughty plant. It seemed that it was looking at me , it was growing under a shop front step like it was saying : Don't worry we can care about ourselves, we can find our way.

Have you ever thought about this fact: Earth always save itself, creatures and species would go extinct. I think human beings would face it sooner or later !  


جمعه 5 آبان‌ماه سال 1391
معماری بر مبنای احترام به درخت(respect to trees)

معماری بر مبنای احترام به درخت 


اینجا ایران است . همان ایرانی که درجایی راحت ترین راه را برای حل مشکلی انتخاب می کنند - 113 درخت را می برند - و در جای دیگرش هستند کسانیکه احترام به درخت و انسان را بلدند. اینجا مجتمعی ساخته اند بدون قطع درخت. زیباست . خواستم شما در این دلخوشی نیز همراه باشید. ایکاش به قدر سر سوزنی از قدرت تفکر و نوآوریمان هم کمک بگیریم.   

 

Here is Iran, The country that in one part people choose the easiest way to solve the problem – like cutting the trees- and the other part there are people who respect to trees. This building has been made in a way that not even one tree was cut. It is marvelous . I decided to share it with you , this time a good news to share . If only we would learn how to use our creativity …   

 

 

 

 

ادامه مطلب ...



یادداشتهای قبلی
رها
we need trees
رادیو
مجله غواصان پارسی
وبسایت رسمی علیرضا قربانی
فیل (وبلاگ های هرمزگانی)
فیروزه جزایری دوما
مسعود منصوری
Free Hugs
کاپوچینو با طعم پاییز
کافه کافکا
موسسه ایده نو دوستدار هرمزگان
چار دیواری
اینفوگرافیک
احمد کارگران
چای دارچین
ماهی بالی
دیده بان محیط زیست ایران
افتو
وبلاگ محمد جعفر مصفا
کافه سوژه
سایت رسمی اهدای عضو در ایران
محک
برنامه جهانی غذا ( WFP)
یونسکو
کلاس زبان آنلاین
مرجع حیات وحش ایران
پایگاه خبری محیط زیست ایران
حفظ محیط زیست
سپهر فریدی
موسسه خیریه مهر گیتی
بانک اطلاعات اهداکنندگان سلولهای بنیادی ایران
لاتیدان